مجله خبری تشریفات

سعد بن معاذ

سعد بن مُعاذ (درگذشت: ۵ق) از اصحاب فرستاده اسلام(ص) و مدیریت بستگان اوس بود که بعداز بیعت عقبه نخستین، با دعوت مصعب بن عمیر در مدینه اسلام آورد و به تاسی از وی، تک تک خاندانش مسلمان شدند. او در نزاع بدر و احد جنگید و از نزدیکان و مستشاران رسول(ص) بود. در جریان قول‌شکنی بنی‌قریظه و بعد از ناکامی وی از سربازان اسلام، سعد تحت عنوان حَکَمِ وی تعیین شد. در نبرد خندق زخمی شد و از این جراحت درگذشت. بیان شده که فرستاده(ص) فرمود: در تشییع جنازۀ او هزاران مَلَک کمپانی تشریفات مشهد داشته‌اند.

نسب
سعد بن مُعاذ بن نعمان بن امرؤالقیس بن زید بن عبدالاشهل، لقب‌اش ابوعمرو، مادرش کبشه دختر رافع بن معاویه بن عبید[۱] و پسر خاله اسعد بن زراره بود.[۲]

اسلام آوردن
سعد به دست مصعب بن عمیر در مدینه (در میان دو عهد عقبه) مسلمان شد و با اسلام آوردنش آحاد اشخاص بستگان عبدالاشهل مسلمان شدند.[۳] این قوم اول خاندانی میباشند که زن و مرد وی تمامی اسلام آوردند.[۴]

سعد بعداز اسلام آوردن به همدم اسید بن حضیر، بت‌های بنی عبدالاشهل را ناکامی.[۵] بعد از مسافرت فرستاده(ص) و مسلمان ها به مدینه، نبی الله(ص) فی مابین سعد و ابوعبیده جراح از مهاجران قول برادری بست.[۶] او از بزرگان انصار و مدیریت خاندان اوس، مردی شجاع، قاطع در ذکر و تصمیم‌گیری، مقاوم در نبرد و جهاد بود.[۷]

حضور در مبارزه‌ها
بدر و احد
روز نبرد بدر درفش‌دار خویشاوندان اوس بود و برای نبی(ص) سایبانی ایجاد کرد تا فرستاده(ص) در آن بنشیند و نظاره‌گر نبرد باشد. خودش با دیگر سربازان اسلام به میدان نزاع شتافت، هرگاه حملۀ همگانی از سوی قریش استارت می‌گشت، از رسول(ص) به رخداد حضرت علی(ع) و دیگر صحابه پشتیبانی می کرد، در به عبارتی هم اکنون تبلیغ و سخنرانی میکرد.[۸]

درین نزاع دوبار نبی(ص) بر سعد ستایش و دعا کرد و در بازگشت از پیکار، سعد افسار مرکب نبی(ص) را گرفته بود و پیاده میرفت در حالی که برادرش در پیکار شهید گردیده بود.

سعد در نزاع احد نیز کمپانی داشت.[۹]

خندق
نوشته‌علمیٔ اساسی: غزوه خندق
همینطور در بحبوحۀ غزوۀ خندق، فرستاده(ص) خبردار شد که بنی قریظه نقض قول کرده‌اند و با قریش و قبیلۀ غطفان یکی از گردیده‌اند. سعد بن معاذ و سعد بن عباده که حکم آن‌ها در بنی قریظه نافذ بود، به سوی آنها رفتند و وقتی که سعد عهد‌شکنی وی را روئت کرد، به نبی(ص) اگاهی اعطا کرد و زیرا نبی(ص) مشاهده کرد که مسلمانها از هرطرف محاصره گردیده‌اند و در تنگنا قرار دارا هستند، تصمیم گرفت با پرداخت کمی از کالا خرمای مدینه با آن‌ها صلح نماید، درین در میان سعد حیث بخشید که ما هیچوقت بدن به ذلت و خواری نمی‌دهیم، آنگاه نزاع را ترجیح بخشید و صلح طومار را پاره کرد.

سعد بن معاذ

سعد بن مُعاذ (درگذشت: ۵ق) از اصحاب فرستاده اسلام(ص) و مدیریت بستگان اوس بود که بعداز بیعت عقبه نخستین، با دعوت مصعب بن عمیر در مدینه اسلام آورد و به تاسی از وی، تک تک خاندانش مسلمان شدند. او در نزاع بدر و احد جنگید و از نزدیکان و مستشاران رسول(ص) بود. در جریان قول‌شکنی بنی‌قریظه و بعد از ناکامی وی از سربازان اسلام، سعد تحت عنوان حَکَمِ وی تعیین شد. در نبرد خندق زخمی شد و از این جراحت درگذشت. بیان شده که فرستاده(ص) فرمود: در تشییع جنازۀ او هزاران مَلَک کمپانی تشریفات مشهد داشته‌اند.

نسب
سعد بن مُعاذ بن نعمان بن امرؤالقیس بن زید بن عبدالاشهل، لقب‌اش ابوعمرو، مادرش کبشه دختر رافع بن معاویه بن عبید[۱] و پسر خاله اسعد بن زراره بود.[۲]

اسلام آوردن
سعد به دست مصعب بن عمیر در مدینه (در میان دو عهد عقبه) مسلمان شد و با اسلام آوردنش آحاد اشخاص بستگان عبدالاشهل مسلمان شدند.[۳] این قوم اول خاندانی میباشند که زن و مرد وی تمامی اسلام آوردند.[۴]

سعد بعداز اسلام آوردن به همدم اسید بن حضیر، بت‌های بنی عبدالاشهل را ناکامی.[۵] بعد از مسافرت فرستاده(ص) و مسلمان ها به مدینه، نبی الله(ص) فی مابین سعد و ابوعبیده جراح از مهاجران قول برادری بست.[۶] او از بزرگان انصار و مدیریت خاندان اوس، مردی شجاع، قاطع در ذکر و تصمیم‌گیری، مقاوم در نبرد و جهاد بود.[۷]

حضور در مبارزه‌ها
بدر و احد
روز نبرد بدر درفش‌دار خویشاوندان اوس بود و برای نبی(ص) سایبانی ایجاد کرد تا فرستاده(ص) در آن بنشیند و نظاره‌گر نبرد باشد. خودش با دیگر سربازان اسلام به میدان نزاع شتافت، هرگاه حملۀ همگانی از سوی قریش استارت می‌گشت، از رسول(ص) به رخداد حضرت علی(ع) و دیگر صحابه پشتیبانی می کرد، در به عبارتی هم اکنون تبلیغ و سخنرانی میکرد.[۸]

درین نزاع دوبار نبی(ص) بر سعد ستایش و دعا کرد و در بازگشت از پیکار، سعد افسار مرکب نبی(ص) را گرفته بود و پیاده میرفت در حالی که برادرش در پیکار شهید گردیده بود.

سعد در نزاع احد نیز کمپانی داشت.[۹]

خندق
نوشته‌علمیٔ اساسی: غزوه خندق
همینطور در بحبوحۀ غزوۀ خندق، فرستاده(ص) خبردار شد که بنی قریظه نقض قول کرده‌اند و با قریش و قبیلۀ غطفان یکی از گردیده‌اند. سعد بن معاذ و سعد بن عباده که حکم آن‌ها در بنی قریظه نافذ بود، به سوی آنها رفتند و وقتی که سعد عهد‌شکنی وی را روئت کرد، به نبی(ص) اگاهی اعطا کرد و زیرا نبی(ص) مشاهده کرد که مسلمانها از هرطرف محاصره گردیده‌اند و در تنگنا قرار دارا هستند، تصمیم گرفت با پرداخت کمی از کالا خرمای مدینه با آن‌ها صلح نماید، درین در میان سعد حیث بخشید که ما هیچوقت بدن به ذلت و خواری نمی‌دهیم، آنگاه نزاع را ترجیح بخشید و صلح طومار را پاره کرد.