مجله خبری تشریفات

تیم آرامگاه روضه خوان احمد جامی که در درون شهر تربت جـام قـرار تشریفات مشهد داراست مشتمل بر مسجد کرمانی، مسجد فرمانروا سنجر و گنبد فیروزشاهی میباشد.
مدفن روضه خوان جامی در محوطه سازه و جلـوی حیاط جای دارد.
محل مزار روحانی احمد جامی با ارتفاع و پهنا ۵ و ۲ متر با خشت و گچ تشکیل‌شده که با نردهای سنگی در برگرفته گردیده است.
در دو سمت غرب و جنوب این نرده اشعاری درج شده که تاریخ ۱۰۱۲ ق / ۱۶۰۴ م را نشانه میدهد.
تراس مـزار که ۲۷ متر طول دارااست از زیباترین قسمتهای بناست که با کاشی های معرق زمان صفوی پوشیده شد‌ه‌است.
بر پایـه هـای ایـوان، کتیبه ای با خط ثلث نقش بسته که سوره مبارکه گرانقدر الذی درج شده و در سمت بالای حیاط کتیبه دیگری در مسئله کاشی لاجوردی وجود دارااست.
آرامگاه روضه خوان احمد جامی در حدود تراس مرتفع مزار در فضای گشوده به طور با شکوهی جای دارد.
محل آرامگاه با مصالح خشت و گچ به روش ای خاص از سطح محوطه بالا آمده و درخت کهنسالی به طور خودرو با شاخه های فراوانش فی مابین قبر روییده میباشد که زائرین تربت روحانی، باور خاصی به آن دارا هستند.
محجری از سنگ مرمر، مزار را محدود کرده و هجده شالوده ازسنگ مرمر سیاه دربین آن زیبایی خاصی به محجر داده میباشد.
بر فضا این بخش در طی قرن ها و اعصار دست خط ها و یادگارهایی از مسافران و زائران مطاف اهل دل برجای ما‌نده میباشد.
همینطور دو سنگ نیز بر بالای رمز و تحت پای مقبرۀ روضه خوان نصب شد‌ه‌است.
در سه ضلع تراس آرامگاه روضه خوان احمد جامی، سه درب چوبی وجود دارااست. درب منبت کاری گردیده اسپر تراس به محوطه ذیل گنبـد بـاز می‌شود که اطاقی میباشد مربع به ضلع ۸ متر و کتیبه ای کمربندی هر چهار ضلع را فراگرفتـه کـه تـاریخ آن ۷۶۳ ق / ۱۳۶۲ م میباشد.
پایین سقف گنبد با قانونی بندی های گچی مزین گردیده‌است به مدل معماری اسلامی اهل ایران که می‌شناسیم.
درب ضلع غربی تراس به محوطهای سرپوشیده منش داراست که قبری در آن جای دارد و احتمالا وابسته به ملک غیاث الـدين کـرت، سلطان هرات و بانی حیاط و صفیه نوحه روضه خوان احمدجام میباشد.
در نصیب جنوب محوطه اطاق دیگری میباشد که قبر میریحی قادری میباشد و لوح آن تاریخ ۱۲۳۶ ق / ۱۸۲۱ م را علامت می دهـد.
در نصیب جنـوبی این اطاق نیز مسجد جامع جای‌دارد که مشمول ایوانی وقتگیر و دو شبستان گران قدر میباشد.
درب ضلع شرقی تراس به مسجدی منتهی میشود که به مسجد کرمانی مشهور میباشد.
در شمال غربی حیاط نیز بنایی با گنبدی کاشیکاری گردیده جای دارد که گنبد فیروز شاهی نامیده می‌شود و احتمال می رود از بناهای خیریه جلال الدین فیروز فرمان روا میباشد.
گنبدخانه اساسی در راءس مزار روحانی احمد جامی میباشد و ایوانی در سوی شمالی آن قراردارد که به صحن پهناور بقاع رو نموده است.
دوگنبدخانه کوچکتر به اسم گنبد سپید و مسجد کرمانی به ترتیب، در غرب و شرق تراس واقع میباشد.
در شرق گنبدخانه، مزار روضه خوان احمد جامی شبستانی به اسم مسجد عتیق و در غرب آن تراس کوچکی به اسم سراچه قراردارد.
در جنوب آرامگاه جامی ، مسجد جدید مکان گرفته میباشد.
در ضلع غربی ایوان بقعه، یک گنبدخانه و بقایایی از مکتب فیروز شاهی باقی میباشد.
تراس تیم روحانی استکان احتمالا یادگار تراس مکتب ای میباشد که محل تشییع‌جنازه شهاب الدین اسماعیل، بانی خانقاه در معبر در میان تراس و گنبد سپید قراردارد.
مرقد روحانی، به طور روباز و فارغ این بناها، در مقابل ایوانی بزرگ جای‌دارد.
تراس کوچکی در غرب گنبدخانه مزار روحانی احمد جامی مو جود میباشد که دو تراس در جناح های شرقی و غربی و طاق نماهایی در پیرامون داراست، در‌این بخش، یک خانقاه و یک مکتب وجود داشته میباشد.
امیر جلال الدین فیروزشاه، مسجد جامع را در ضلع غربی و مکتب و گنبد سبز را در ضلع شمالی مزار سازه کرد.

تیم آرامگاه روضه خوان احمد جامی که در درون شهر تربت جـام قـرار تشریفات مشهد داراست مشتمل بر مسجد کرمانی، مسجد فرمانروا سنجر و گنبد فیروزشاهی میباشد.
مدفن روضه خوان جامی در محوطه سازه و جلـوی حیاط جای دارد.
محل مزار روحانی احمد جامی با ارتفاع و پهنا ۵ و ۲ متر با خشت و گچ تشکیل‌شده که با نردهای سنگی در برگرفته گردیده است.
در دو سمت غرب و جنوب این نرده اشعاری درج شده که تاریخ ۱۰۱۲ ق / ۱۶۰۴ م را نشانه میدهد.
تراس مـزار که ۲۷ متر طول دارااست از زیباترین قسمتهای بناست که با کاشی های معرق زمان صفوی پوشیده شد‌ه‌است.
بر پایـه هـای ایـوان، کتیبه ای با خط ثلث نقش بسته که سوره مبارکه گرانقدر الذی درج شده و در سمت بالای حیاط کتیبه دیگری در مسئله کاشی لاجوردی وجود دارااست.
آرامگاه روضه خوان احمد جامی در حدود تراس مرتفع مزار در فضای گشوده به طور با شکوهی جای دارد.
محل آرامگاه با مصالح خشت و گچ به روش ای خاص از سطح محوطه بالا آمده و درخت کهنسالی به طور خودرو با شاخه های فراوانش فی مابین قبر روییده میباشد که زائرین تربت روحانی، باور خاصی به آن دارا هستند.
محجری از سنگ مرمر، مزار را محدود کرده و هجده شالوده ازسنگ مرمر سیاه دربین آن زیبایی خاصی به محجر داده میباشد.
بر فضا این بخش در طی قرن ها و اعصار دست خط ها و یادگارهایی از مسافران و زائران مطاف اهل دل برجای ما‌نده میباشد.
همینطور دو سنگ نیز بر بالای رمز و تحت پای مقبرۀ روضه خوان نصب شد‌ه‌است.
در سه ضلع تراس آرامگاه روضه خوان احمد جامی، سه درب چوبی وجود دارااست. درب منبت کاری گردیده اسپر تراس به محوطه ذیل گنبـد بـاز می‌شود که اطاقی میباشد مربع به ضلع ۸ متر و کتیبه ای کمربندی هر چهار ضلع را فراگرفتـه کـه تـاریخ آن ۷۶۳ ق / ۱۳۶۲ م میباشد.
پایین سقف گنبد با قانونی بندی های گچی مزین گردیده‌است به مدل معماری اسلامی اهل ایران که می‌شناسیم.
درب ضلع غربی تراس به محوطهای سرپوشیده منش داراست که قبری در آن جای دارد و احتمالا وابسته به ملک غیاث الـدين کـرت، سلطان هرات و بانی حیاط و صفیه نوحه روضه خوان احمدجام میباشد.
در نصیب جنوب محوطه اطاق دیگری میباشد که قبر میریحی قادری میباشد و لوح آن تاریخ ۱۲۳۶ ق / ۱۸۲۱ م را علامت می دهـد.
در نصیب جنـوبی این اطاق نیز مسجد جامع جای‌دارد که مشمول ایوانی وقتگیر و دو شبستان گران قدر میباشد.
درب ضلع شرقی تراس به مسجدی منتهی میشود که به مسجد کرمانی مشهور میباشد.
در شمال غربی حیاط نیز بنایی با گنبدی کاشیکاری گردیده جای دارد که گنبد فیروز شاهی نامیده می‌شود و احتمال می رود از بناهای خیریه جلال الدین فیروز فرمان روا میباشد.
گنبدخانه اساسی در راءس مزار روحانی احمد جامی میباشد و ایوانی در سوی شمالی آن قراردارد که به صحن پهناور بقاع رو نموده است.
دوگنبدخانه کوچکتر به اسم گنبد سپید و مسجد کرمانی به ترتیب، در غرب و شرق تراس واقع میباشد.
در شرق گنبدخانه، مزار روضه خوان احمد جامی شبستانی به اسم مسجد عتیق و در غرب آن تراس کوچکی به اسم سراچه قراردارد.
در جنوب آرامگاه جامی ، مسجد جدید مکان گرفته میباشد.
در ضلع غربی ایوان بقعه، یک گنبدخانه و بقایایی از مکتب فیروز شاهی باقی میباشد.
تراس تیم روحانی استکان احتمالا یادگار تراس مکتب ای میباشد که محل تشییع‌جنازه شهاب الدین اسماعیل، بانی خانقاه در معبر در میان تراس و گنبد سپید قراردارد.
مرقد روحانی، به طور روباز و فارغ این بناها، در مقابل ایوانی بزرگ جای‌دارد.
تراس کوچکی در غرب گنبدخانه مزار روحانی احمد جامی مو جود میباشد که دو تراس در جناح های شرقی و غربی و طاق نماهایی در پیرامون داراست، در‌این بخش، یک خانقاه و یک مکتب وجود داشته میباشد.
امیر جلال الدین فیروزشاه، مسجد جامع را در ضلع غربی و مکتب و گنبد سبز را در ضلع شمالی مزار سازه کرد.