الیاس پیامبر از پیامبران بنیاسرائیل که اسم او در قرآن آمده میباشد.او در طول پادشاهی آحاب از پادشاهان بنیاسرائیل به پیامبری رسید و مأمور بود که عموم را از بتپرستی گشوده دارااست. بعداز اینکه وی از هدایت خویشاوندان خویش ناامید شد، از معبود طلب مرگ کرد؛ البته پروردگار برای وی مرکبی ارسال کرد و وی بوسیله آن به اسمان عروج کرد و الیسع را جانشین خویش قرار تشریفات مشهد بخشید.
شخصیتشناسی
الیاس بن یاسین بن فِنْحاص[۱] از پیامبران بنیاسرائیل[۲] و از نسل هارون پیامبر میباشد.[۳] اسم او در قرآن دو توشه با اسم الیاس[۴] و یک توشه با اسم الیاسین آمده میباشد.[۵][یادداشت ۱] در بعضا منابع اسلامی، شخصیت الیاس با خضر گره خورده و برخی احادیث این دو را یکیاز دانستهاند.[۶]
الیاس بعداز درگذشت حزقیل پیامبر به پیامبری رسید.[۷] او مأمور بود بستگان خود را که در بعلبک مستقر بودند، به توحید و اطاعت از پروردگار و رخنه گناهان دعوت نماید.[۸] وظیفه مهم وی جنگ با بتپرستی بود که فرمان روا وقت بنیاسرائیل، آحاب و همسرش ایزابل اشاعه داده بودند.[۹]
در اکثر روایتهایی که در کتاب مقدس به تعریف الیاس پرداخته میباشد، با تفاوتهایی در احادیث اسلامی نیز آمده میباشد، حوادثی مانند نفرین بنیاسرائیل به خشکسالی بوسیله الیاس،[۱۰] شفای الیسع به دست الیاس[۱۱] و پیکار با آحاب.[۱۲]
بنابر بخش اعظمی از منابع اسلامی و همینطور کتاب مقدس مسیحیان، الیاس (ع) زنده میباشد و به اسمان عروج نموده است؛[۱۳] با این اکنون، ابنکثیر این احادیث را نپذیرفته و آنهارا از اسرائیلیات دانسته میباشد.[۱۴] یاقوت حموی نیز در معجم البلدان حرمای در بعلبک برای الیاس نقل نموده است.[۱۵]
پیامبری
الیاس در طی پادشاهی آحاب از پادشاهان بنیاسرائیل به پیامبری مبعوث شد.[۱۶] آحاب و همسرش ایزابل، عموم را به بتپرستی سوق میداند.[۱۷] الیاس به جنگ با آن ها پرداخت و بنیاسرائیل را از بتپرستی نهی میکرد. بعداز آنکه او سالها با سماجت قوم و قبیله خویش بر بتپرستی مواجه شد، آن ها را به خشکسالی نفرین کرد و بعد از آن عموم در قحطی گرفتار شدند.[۱۸]
با سپری شد فرصت، خشکسالی طلبه شد و جان تعداد متعددی را گرفت. آن ها زمانی خویش را گرفتار دیدند، از ایفا خویش منصرف شدند و به الیاس روی آوردند و دعوت اورا پذیرفتند.[۱۹] بعداز آن با دعای الیاس باران شدیدی بارید و تمامی جا سیراب شد؛ البته بعداز مدتی عموم پیمان خود را باایمان فراموش کردند و به بتپرستی بازگشتند. وقتی که الیاس این را روئت کرد، از آفریدگار طلب مرگ کرد؛ ولی معبود مرکبی آتشین به او بخشید و وی به اسمان رفت و الیسع را که دانش آموز او بود، به نیابت خویش برگزید.[۲۰]
جستارهای متعلق
الیسع
بنیاسرائیل
ادریس (فرستاده)
پانویس
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
اشعری، المقالات و الفرق، ۱۳۶۰ش، ص۱۷۳.
صدیق حسن خان، فتح البیان، ۱۴۲۰ق، ج۵، ص۵۹۴.
سوره انعام، آیه ۸۵؛ سوره صافات، آیه ۱۲۳.
سوره صافات، آیه ۱۳۰.
ابنحجر عسقلانی، الاصابة، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۲۶۱.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
اشعری، المقالات و الفرق، ۱۳۶۰ش، ص۱۷۳.
مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، ج۳، ص۹۹؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۰۶ق، ج۸، ص۷۱۳.
کتاب مقدس، کتاب نخستین پادشاهان، باب ۱۷.
کتاب مقدس، کتاب دوم پادشاهان، باب ۲.
کتاب مقدس، کتاب نخستین پادشاهان، باب ۱۸.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۴؛ قطب الراوندی، قصص الانبیاء، ۱۴۳۰ق، ج۲، ص۱۱۹؛ نهاوندی، العبقری الحسان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۵۶۳؛ کتاب مقدس، کتاب دوم پادشاهان، باب ۲.
ابنکثیر، قصص الانبیاء، ۱۳۸۸ق، ج۲، ص۲۴۳.
یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۱، ص۴۵۴.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، ج۳، ص۹۹.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
یادداشت
چیره مفسران با توکل بر مشی نشانهها، واژه و کلمه «ال یاسین» را شکل دیگری از اسم حضرت الیاس دانستهاند. (نگاه فرمایید به: ابنحجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۱۹۶۵ق، ص۱۴۸-۱۴۹؛ روضه خوان طوسی، التبیان، ۱۴۰۹ق، ج۸، ص۵۲۳-۵۳۴.
منابع
قرآن.
کتاب مقدس.
ابنحجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابة فی تمییز الصحابة، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ نخستین، ۱۴۱۵ق.
ابنحجر هیتمی، احمد بن محمد، الصواعق المحرقة على أهل الرفض والضلال والزندقة، بازرسی عبدالوهاب عبداللطیف، قاهره، بینا، ۱۹۶۵ق.
ابنکثیر، اسماعیل بن قدمت، قصص الانبیاء، رسیدگی مصطفی بنده الواحد، قاهره، مطبعة دار التألیف، چاپ نخستین، ۱۳۸۸ق.
اشعری، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، پژوهش محمد جواد مشکور، طهران، انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ دوم، ۱۳۶۰ش.
ثعلبی، احمد بن محمد، قصص الانبیاء، بور سعید، المکتبةالثقافیّة، بیتا.
صدیق حسنخان، محمدصدیق، فتح البیان فی هدف های القرآن، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ اولیه، ۱۴۲۰ق.
طبرسی، ادب بن الحسن، مجمع البیان فی تعبیروتفسیر القرآن، بیروت، دار المعرفة، چاپ اولیه، ۱۴۰۶ق.
طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ دوم، ۱۴۰۸ق.
طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تعبیروتفسیر القرآن، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۱۲ق
الیاس پیامبر از پیامبران بنیاسرائیل که اسم او در قرآن آمده میباشد.او در طول پادشاهی آحاب از پادشاهان بنیاسرائیل به پیامبری رسید و مأمور بود که عموم را از بتپرستی گشوده دارااست. بعداز اینکه وی از هدایت خویشاوندان خویش ناامید شد، از معبود طلب مرگ کرد؛ البته پروردگار برای وی مرکبی ارسال کرد و وی بوسیله آن به اسمان عروج کرد و الیسع را جانشین خویش قرار تشریفات مشهد بخشید.
شخصیتشناسی
الیاس بن یاسین بن فِنْحاص[۱] از پیامبران بنیاسرائیل[۲] و از نسل هارون پیامبر میباشد.[۳] اسم او در قرآن دو توشه با اسم الیاس[۴] و یک توشه با اسم الیاسین آمده میباشد.[۵][یادداشت ۱] در بعضا منابع اسلامی، شخصیت الیاس با خضر گره خورده و برخی احادیث این دو را یکیاز دانستهاند.[۶]
الیاس بعداز درگذشت حزقیل پیامبر به پیامبری رسید.[۷] او مأمور بود بستگان خود را که در بعلبک مستقر بودند، به توحید و اطاعت از پروردگار و رخنه گناهان دعوت نماید.[۸] وظیفه مهم وی جنگ با بتپرستی بود که فرمان روا وقت بنیاسرائیل، آحاب و همسرش ایزابل اشاعه داده بودند.[۹]
در اکثر روایتهایی که در کتاب مقدس به تعریف الیاس پرداخته میباشد، با تفاوتهایی در احادیث اسلامی نیز آمده میباشد، حوادثی مانند نفرین بنیاسرائیل به خشکسالی بوسیله الیاس،[۱۰] شفای الیسع به دست الیاس[۱۱] و پیکار با آحاب.[۱۲]
بنابر بخش اعظمی از منابع اسلامی و همینطور کتاب مقدس مسیحیان، الیاس (ع) زنده میباشد و به اسمان عروج نموده است؛[۱۳] با این اکنون، ابنکثیر این احادیث را نپذیرفته و آنهارا از اسرائیلیات دانسته میباشد.[۱۴] یاقوت حموی نیز در معجم البلدان حرمای در بعلبک برای الیاس نقل نموده است.[۱۵]
پیامبری
الیاس در طی پادشاهی آحاب از پادشاهان بنیاسرائیل به پیامبری مبعوث شد.[۱۶] آحاب و همسرش ایزابل، عموم را به بتپرستی سوق میداند.[۱۷] الیاس به جنگ با آن ها پرداخت و بنیاسرائیل را از بتپرستی نهی میکرد. بعداز آنکه او سالها با سماجت قوم و قبیله خویش بر بتپرستی مواجه شد، آن ها را به خشکسالی نفرین کرد و بعد از آن عموم در قحطی گرفتار شدند.[۱۸]
با سپری شد فرصت، خشکسالی طلبه شد و جان تعداد متعددی را گرفت. آن ها زمانی خویش را گرفتار دیدند، از ایفا خویش منصرف شدند و به الیاس روی آوردند و دعوت اورا پذیرفتند.[۱۹] بعداز آن با دعای الیاس باران شدیدی بارید و تمامی جا سیراب شد؛ البته بعداز مدتی عموم پیمان خود را باایمان فراموش کردند و به بتپرستی بازگشتند. وقتی که الیاس این را روئت کرد، از آفریدگار طلب مرگ کرد؛ ولی معبود مرکبی آتشین به او بخشید و وی به اسمان رفت و الیسع را که دانش آموز او بود، به نیابت خویش برگزید.[۲۰]
جستارهای متعلق
الیسع
بنیاسرائیل
ادریس (فرستاده)
پانویس
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
اشعری، المقالات و الفرق، ۱۳۶۰ش، ص۱۷۳.
صدیق حسن خان، فتح البیان، ۱۴۲۰ق، ج۵، ص۵۹۴.
سوره انعام، آیه ۸۵؛ سوره صافات، آیه ۱۲۳.
سوره صافات، آیه ۱۳۰.
ابنحجر عسقلانی، الاصابة، ۱۴۱۵ق، ج۱، ص۲۶۱.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
اشعری، المقالات و الفرق، ۱۳۶۰ش، ص۱۷۳.
مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، ج۳، ص۹۹؛ طبرسی، مجمع البیان، ۱۴۰۶ق، ج۸، ص۷۱۳.
کتاب مقدس، کتاب نخستین پادشاهان، باب ۱۷.
کتاب مقدس، کتاب دوم پادشاهان، باب ۲.
کتاب مقدس، کتاب نخستین پادشاهان، باب ۱۸.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۴؛ قطب الراوندی، قصص الانبیاء، ۱۴۳۰ق، ج۲، ص۱۱۹؛ نهاوندی، العبقری الحسان، ۱۳۸۶ش، ج۴، ص۵۶۳؛ کتاب مقدس، کتاب دوم پادشاهان، باب ۲.
ابنکثیر، قصص الانبیاء، ۱۳۸۸ق، ج۲، ص۲۴۳.
یاقوت حموی، معجم البلدان، ۱۹۹۵م، ج۱، ص۴۵۴.
طبری، تاریخ الامم و الملوک، ۱۴۰۸ق، ج۱، ص۲۷۳.
مقدسی، البدء و التاریخ، مکتبة الثقافة الدینیة، ج۳، ص۹۹.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
طبری، جامع البیان، ۱۴۱۲ق، ج۲۳، ص۵۹-۶۰؛ ثعلبی، قصص الانبیاء، المکتبةالثقافیّة، ص۲۲۳.
یادداشت
چیره مفسران با توکل بر مشی نشانهها، واژه و کلمه «ال یاسین» را شکل دیگری از اسم حضرت الیاس دانستهاند. (نگاه فرمایید به: ابنحجر هیتمی، الصواعق المحرقه، ۱۹۶۵ق، ص۱۴۸-۱۴۹؛ روضه خوان طوسی، التبیان، ۱۴۰۹ق، ج۸، ص۵۲۳-۵۳۴.
منابع
قرآن.
کتاب مقدس.
ابنحجر عسقلانی، احمد بن علی، الاصابة فی تمییز الصحابة، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ نخستین، ۱۴۱۵ق.
ابنحجر هیتمی، احمد بن محمد، الصواعق المحرقة على أهل الرفض والضلال والزندقة، بازرسی عبدالوهاب عبداللطیف، قاهره، بینا، ۱۹۶۵ق.
ابنکثیر، اسماعیل بن قدمت، قصص الانبیاء، رسیدگی مصطفی بنده الواحد، قاهره، مطبعة دار التألیف، چاپ نخستین، ۱۳۸۸ق.
اشعری، سعد بن عبدالله، المقالات و الفرق، پژوهش محمد جواد مشکور، طهران، انتشارات علمی و فرهنگی، چاپ دوم، ۱۳۶۰ش.
ثعلبی، احمد بن محمد، قصص الانبیاء، بور سعید، المکتبةالثقافیّة، بیتا.
صدیق حسنخان، محمدصدیق، فتح البیان فی هدف های القرآن، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ اولیه، ۱۴۲۰ق.
طبرسی، ادب بن الحسن، مجمع البیان فی تعبیروتفسیر القرآن، بیروت، دار المعرفة، چاپ اولیه، ۱۴۰۶ق.
طبری، محمد بن جریر، تاریخ الامم و الملوک، بیروت، دار الکتب العلمیة، چاپ دوم، ۱۴۰۸ق.
طبری، محمد بن جریر، جامع البیان فی تعبیروتفسیر القرآن، بیروت، دار المعرفة، ۱۴۱۲ق
ویژگیهای یک مجموعه تشریفاتی حرفهای چیست؟