سید عارف حسین حسینی (۱۳۲۵-۱۳۶۷ش) از روحانیان شیعه پاکستان و رهبر نهضت جعفریه بود. او در نجف و قم دروس معارف اهل بیت(ع) را فراگرفت. در نجف از شاگردان امام خمینی بود. در پاکستان خلال نیازهای فرهنگی، عبادی و مذهبی عموم، به نیازهای بهداشتی و اقتصادی عموم نیز پژوهش می کرد. حسینی در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ ش. در مکتب دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوی اشخاص ناشناس، غرض گلوله قرار گرفت و به شهید شدن تشریفات مشهد رسید.
نسب و محل تولد
عارف حسین، فرزند سید فضل و ادب حسین، در ۴ آذر ۱۳۲۵ش موازی با ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶م و ۱ محرم ۱۳۶۶ق در روستای پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار، در پاکستان، در خانوادهای مذهبی و شیخ از سادات پاکستان دیده به جهان گشود. محل تولد وی در نوار مرزی پاکستان و افغانستان قرار گرفته میباشد که در آن سه فامیل غندی خیل، علیزئی و دویرزئی معاش مینمایند. حسینی از فامیل پشتون دویرزئی بود. سلسلهنسب وی به فرمانروا شرف بوعلی قلندر بن سید فخر اما می رسد که در کرمان مدفون میباشد. زیرا نسب وی را به حسین الاصغر، فرزند امام سجاد(ع)، منتهی می دانند، خویشاوندان او به حسینی مشهور میباشد.[۱] اجداد وی که اکثری از آن ها شیخ و مبلّغ بودند برای تکثیر معارف اسلامی و اهل بیت(ع) در حوزه پیوار و نواحی آن کار داشتند.[۲]
زندگانی
حسینی روزگار کودکی را در محل تولد خویش طی کرد و قرآن و تعالیم ابتدایی شرعی را نزد پدرش، که شیخ بود، آموخت. آن گاه به مکتب رفت و بعداز اتمام عصر مدرسه ابتدایی و ارشاد، راهی دبیرستانی در پاراچنار شوید. در ۱۳۴۳ش دیپلم گرفت و بعداز آن به مکتب جعفریه پاراچنار رفت و یادگرفتن دروس شرعی را نزد حاجی غلام جعفر لقمانخیل استارت کرد و در بازه زمانی کوتاهی ادبیات عرب را آموخت. گویش مادری وی پشتو بود. افزون بر آن، او به فارسی و عربی و اردو نیز احاطه داشت.[۳]
در نجف
حسینی در ۱۹۶۷م/ ۱۳۴۶ش برای ادامه علم آموزی به نجف رفت و در کلاس درس اساتید زیرا معلم افغانی، مدرس مشهور ادبیات عرب در حوزه علمیه نجف، آیت الله مدنی، روضه خوان اشرف اصفهانی و آیت الله مرتضوی کمپانی می کرد.[۴] عارف حسین حسینی درین عصر در کنار علم آموزی با دعا ها مثلا دعای کمیل و زیارت عاشورا انس فراوان داشت و بیش تر از بیست توشه پیاده به زیارت امام حسین در کربلا رفت[۵]
شهید عارف حسینی در نوجوانی با خرقه مستقر پاراچنار
مزار شهید عارف حسینی در پاراچنار پاکستان
شناخت با امام خمینی
او به وسیله سید اسدالله مدنی با امام خمینی آشنا شد و در رینگ درس وی کمپانی کرد.[۶] وی فقط محصل پاکستانی بود که با وجود محدودیتهای حال و روز گردیده بر امام خمینی در نماز جماعت او کمپانی کرده و سخنرانیهای امام خمینی حضور داشت. عارف حسین حسینی از امام خمینی وکالت طومار اخذ کرد و گزینه اتکا وی بود.[۷]حسینی در ۱۳۵۲ش، به جرم کمپانی در کارهای انقلابی، از سوی رژیم بعث عراق بازداشت، زندانی و بعد از مدتی از عراق اخراج شوید.[۸]
رجوع به محل تولد و تزویج
او به محل تولد خویش رجوع و برگشت و ده ماه در پاراچنار به تبلیغ آیین پرداخت. در همین فرصت تزویج کرد.[۹]
ادامه تحصیلات در قم
در ۱۳۵۳ش مجدد تصمیم گرفت برای ادامه علم آموزی به نجف برود، البته دولت عراق به او ویزا نداد؛ از اینرو، در به عبارتی سال راهی قم شوید و نزد اساتید این حوزه، مانند مکارم شیرازی، وحید خراسانی، تبریزی، مقبرهپناهی و سید کاظم حائری، اصول، فقه و تعبیروتفسیر فراگرفت. همینطور از درس فلسفه مرتضی مطهری بهره مند شد.[۱۰]
سید عارف حسین حسینی (۱۳۲۵-۱۳۶۷ش) از روحانیان شیعه پاکستان و رهبر نهضت جعفریه بود. او در نجف و قم دروس معارف اهل بیت(ع) را فراگرفت. در نجف از شاگردان امام خمینی بود. در پاکستان خلال نیازهای فرهنگی، عبادی و مذهبی عموم، به نیازهای بهداشتی و اقتصادی عموم نیز پژوهش می کرد. حسینی در ۱۴ مرداد ۱۳۶۷ ش. در مکتب دارالمعارف الاسلامیه پیشاور، از سوی اشخاص ناشناس، غرض گلوله قرار گرفت و به شهید شدن تشریفات مشهد رسید.
نسب و محل تولد
عارف حسین، فرزند سید فضل و ادب حسین، در ۴ آذر ۱۳۲۵ش موازی با ۲۵ نوامبر ۱۹۴۶م و ۱ محرم ۱۳۶۶ق در روستای پیوار، از توابع شهرستان پاراچنار، در پاکستان، در خانوادهای مذهبی و شیخ از سادات پاکستان دیده به جهان گشود. محل تولد وی در نوار مرزی پاکستان و افغانستان قرار گرفته میباشد که در آن سه فامیل غندی خیل، علیزئی و دویرزئی معاش مینمایند. حسینی از فامیل پشتون دویرزئی بود. سلسلهنسب وی به فرمانروا شرف بوعلی قلندر بن سید فخر اما می رسد که در کرمان مدفون میباشد. زیرا نسب وی را به حسین الاصغر، فرزند امام سجاد(ع)، منتهی می دانند، خویشاوندان او به حسینی مشهور میباشد.[۱] اجداد وی که اکثری از آن ها شیخ و مبلّغ بودند برای تکثیر معارف اسلامی و اهل بیت(ع) در حوزه پیوار و نواحی آن کار داشتند.[۲]
زندگانی
حسینی روزگار کودکی را در محل تولد خویش طی کرد و قرآن و تعالیم ابتدایی شرعی را نزد پدرش، که شیخ بود، آموخت. آن گاه به مکتب رفت و بعداز اتمام عصر مدرسه ابتدایی و ارشاد، راهی دبیرستانی در پاراچنار شوید. در ۱۳۴۳ش دیپلم گرفت و بعداز آن به مکتب جعفریه پاراچنار رفت و یادگرفتن دروس شرعی را نزد حاجی غلام جعفر لقمانخیل استارت کرد و در بازه زمانی کوتاهی ادبیات عرب را آموخت. گویش مادری وی پشتو بود. افزون بر آن، او به فارسی و عربی و اردو نیز احاطه داشت.[۳]
در نجف
حسینی در ۱۹۶۷م/ ۱۳۴۶ش برای ادامه علم آموزی به نجف رفت و در کلاس درس اساتید زیرا معلم افغانی، مدرس مشهور ادبیات عرب در حوزه علمیه نجف، آیت الله مدنی، روضه خوان اشرف اصفهانی و آیت الله مرتضوی کمپانی می کرد.[۴] عارف حسین حسینی درین عصر در کنار علم آموزی با دعا ها مثلا دعای کمیل و زیارت عاشورا انس فراوان داشت و بیش تر از بیست توشه پیاده به زیارت امام حسین در کربلا رفت[۵]
شهید عارف حسینی در نوجوانی با خرقه مستقر پاراچنار
مزار شهید عارف حسینی در پاراچنار پاکستان
شناخت با امام خمینی
او به وسیله سید اسدالله مدنی با امام خمینی آشنا شد و در رینگ درس وی کمپانی کرد.[۶] وی فقط محصل پاکستانی بود که با وجود محدودیتهای حال و روز گردیده بر امام خمینی در نماز جماعت او کمپانی کرده و سخنرانیهای امام خمینی حضور داشت. عارف حسین حسینی از امام خمینی وکالت طومار اخذ کرد و گزینه اتکا وی بود.[۷]حسینی در ۱۳۵۲ش، به جرم کمپانی در کارهای انقلابی، از سوی رژیم بعث عراق بازداشت، زندانی و بعد از مدتی از عراق اخراج شوید.[۸]
رجوع به محل تولد و تزویج
او به محل تولد خویش رجوع و برگشت و ده ماه در پاراچنار به تبلیغ آیین پرداخت. در همین فرصت تزویج کرد.[۹]
ادامه تحصیلات در قم
در ۱۳۵۳ش مجدد تصمیم گرفت برای ادامه علم آموزی به نجف برود، البته دولت عراق به او ویزا نداد؛ از اینرو، در به عبارتی سال راهی قم شوید و نزد اساتید این حوزه، مانند مکارم شیرازی، وحید خراسانی، تبریزی، مقبرهپناهی و سید کاظم حائری، اصول، فقه و تعبیروتفسیر فراگرفت. همینطور از درس فلسفه مرتضی مطهری بهره مند شد.[۱۰]
ویژگیهای یک مجموعه تشریفاتی حرفهای چیست؟