مجله خبری تشریفات

آیین سکولار یا این که مذهب سکولار (به انگلیسی: Secular religion) ایده‌ها، عقیده‌ها و فلسفه‌هایی گفته می‌گردد که مشمول هیچ قسمت معنوی نیستند، اما در عین اکنون مشابهت‌هایی با بعضا خصوصیت‌های آئین دارا‌هستند. [مستلزم منبع] بعضا از این خصوصیت‌ها دربرگیرنده دگما، سیستم تلقین، پیچیدن ورژن یک کد مطلق رفتاری، داشتن یک ایدئولوژی ویژه برای اسطوره آفرینش و آخرالزمان، معاندان انتخاب‌گردیده، و پرستش بی‌زیرا و چرای قدرت فراتر. [مستلزم منبع] آئین سکولار در جامعه سکولار به لبریز کردن نقش کلیسا یا این که دیگر رده‌های فقاهتی تشریفات مشهد پرداخته‌میباشد. [مستلزم منبع]

کمونیسم و نازیسم
در سال ۱۹۳۶ یک کشیش پروتستان، کمونیسم را صراحتاً یک آئین سکولار نامید. تعدادی سال آن گاه، در شروع مبارزه جهانی دوم، اف. ای. ویجت، هر دوی مارکسیسم و سوسیالیسم ملی را از دید واحد سنجش بنیادگرایی و اقتدارگرایی به مذهبها سکولار تشبیه کرد،[۱] و همینطور بینش آخرزمانی آن ها دربارهٔ تاریخ را شبیه باورهای مسیحی دانست.[۲] از نگاه او، هر دوی این ایدئولوژی‌ها مبارزه مذهبی علیه ذهن پژوهنده و لیبرال ارثیه اروپایی به‌خط مش انداخته بودند.[۳]

بعداز نبرد، فیلسوف اجتماعی ریمون آرون بازشناسی کمونیسم تحت عنوان فقاهتی سکولار را پیشرفت اعطا کرد.[۴] درحالی‌که شخصی زیرا ای. جی. پی. تیلور آن را به‌این شکل تعریف نمود که «یک مذهب سکولار تبارک.... مانیفست حزب کمونیست باید کتاب مقدس، و هم‌اساس انجیل محسوب شود».[۵]

مشخصه‌های معاصر
اصطلاح آئین سکولار امروزه اکثر اوقات به سیستم‌های یقین جمعی گفته میشود؛ به عنوان مثال گاهی نگرش ما دربارهٔ عشق و علاقه تحت عنوان آئین سکولار پسامدرن تلقی شده است.[۶] پاول ویتز این اصطلاح را در جاری‌شناسی امروزی به‌شغل موفقیت، بدین شکل که چیزی که به رواج کالت (فرقه) خویشتن بپردازد و به صراحت آن را «خلق و خوی عقیده خویشتن… این آئین سکولار…» خواند.[۷] گاهی ورزش‌ها هم به طوری آیین سکولار امروزی دانسته گردیده‌اند، به ویژه راجع به المپیسم[۸] یا این که فوتبال.[۹] از حیث پیر دو کوبرتن، نهاد‌گذار بازی‌های المپیک امروزی، اطمینان آن ها به آن تحت عنوان یک آیین سکولار تازه، مصرح و مادام‌العمر میباشد.[۱۰]

جستارهای متعلق
آئین‌های خداناباور
خلق‌شناسی سکولار
طلاق آیین از سیاست

آیین سکولار یا این که مذهب سکولار (به انگلیسی: Secular religion) ایده‌ها، عقیده‌ها و فلسفه‌هایی گفته می‌گردد که مشمول هیچ قسمت معنوی نیستند، اما در عین اکنون مشابهت‌هایی با بعضا خصوصیت‌های آئین دارا‌هستند. [مستلزم منبع] بعضا از این خصوصیت‌ها دربرگیرنده دگما، سیستم تلقین، پیچیدن ورژن یک کد مطلق رفتاری، داشتن یک ایدئولوژی ویژه برای اسطوره آفرینش و آخرالزمان، معاندان انتخاب‌گردیده، و پرستش بی‌زیرا و چرای قدرت فراتر. [مستلزم منبع] آئین سکولار در جامعه سکولار به لبریز کردن نقش کلیسا یا این که دیگر رده‌های فقاهتی تشریفات مشهد پرداخته‌میباشد. [مستلزم منبع]

کمونیسم و نازیسم
در سال ۱۹۳۶ یک کشیش پروتستان، کمونیسم را صراحتاً یک آئین سکولار نامید. تعدادی سال آن گاه، در شروع مبارزه جهانی دوم، اف. ای. ویجت، هر دوی مارکسیسم و سوسیالیسم ملی را از دید واحد سنجش بنیادگرایی و اقتدارگرایی به مذهبها سکولار تشبیه کرد،[۱] و همینطور بینش آخرزمانی آن ها دربارهٔ تاریخ را شبیه باورهای مسیحی دانست.[۲] از نگاه او، هر دوی این ایدئولوژی‌ها مبارزه مذهبی علیه ذهن پژوهنده و لیبرال ارثیه اروپایی به‌خط مش انداخته بودند.[۳]

بعداز نبرد، فیلسوف اجتماعی ریمون آرون بازشناسی کمونیسم تحت عنوان فقاهتی سکولار را پیشرفت اعطا کرد.[۴] درحالی‌که شخصی زیرا ای. جی. پی. تیلور آن را به‌این شکل تعریف نمود که «یک مذهب سکولار تبارک.... مانیفست حزب کمونیست باید کتاب مقدس، و هم‌اساس انجیل محسوب شود».[۵]

مشخصه‌های معاصر
اصطلاح آئین سکولار امروزه اکثر اوقات به سیستم‌های یقین جمعی گفته میشود؛ به عنوان مثال گاهی نگرش ما دربارهٔ عشق و علاقه تحت عنوان آئین سکولار پسامدرن تلقی شده است.[۶] پاول ویتز این اصطلاح را در جاری‌شناسی امروزی به‌شغل موفقیت، بدین شکل که چیزی که به رواج کالت (فرقه) خویشتن بپردازد و به صراحت آن را «خلق و خوی عقیده خویشتن… این آئین سکولار…» خواند.[۷] گاهی ورزش‌ها هم به طوری آیین سکولار امروزی دانسته گردیده‌اند، به ویژه راجع به المپیسم[۸] یا این که فوتبال.[۹] از حیث پیر دو کوبرتن، نهاد‌گذار بازی‌های المپیک امروزی، اطمینان آن ها به آن تحت عنوان یک آیین سکولار تازه، مصرح و مادام‌العمر میباشد.[۱۰]

جستارهای متعلق
آئین‌های خداناباور
خلق‌شناسی سکولار
طلاق آیین از سیاست