مزار و مسجد قطب الدین حیدر مشتمل بر آرامگاه تشریفات مشهد قطبالدین حیدر و ایوانی از مسجد جامع قدیم میباشد.
بقاع قطبالدین در بین محوطه تحت گنبد قرار گرفته و بارگاه چوبی آن دارنده تاریخ ۹۸۷ هجری قمری میباشد و در امتداد فضای ورودی آن نیز محرابی درنظرگرفته شده میباشد.
بنای جان دار در یکسری عصر تاریخی گزینه دقت قرار گرفته میباشد به گونه ای که مبنا آرامگاه به احتمال زیاد در عصر تیموری با گنبد دو قالب گسسته پایدار بر تاق نماهای شانزده گانه ساخت و ساز گردیده ست.
در عصر صفویه در سال ۱۰۲۳ هجری قمری به کارایی خواجه فرمان روا محمود تربتی نیز تغییراتی در معماری آن انجام یافته میباشد.
در ضلع غربی آرامگاه تراس مسجد جامع قدیم جلب لحاظ مینماید.
بنای مسجد جامع آجری میباشد و تاریخ بنای آن که بر سنگ سیاه و لوح مانندحک گردیده علامت دهنده سال ۱۰۴۵ هجری قمری میباشد و بانی ایجاد کرد مسجد نیز خواجه عبدالله فرزند درویش علی تربتی مذکور میباشد.
مشمول ايواني مرتفع, ورودي و محوطه زير گنبد میباشد اين مزار كه اصولا از بناهاي زمان تيموري میباشد با گنبد دو جداره استقرار بر طاق نماهاي شانزده گانه ايجاد گردیدهاست.
در عصر صفويه در طی پادشاه عباسي در سال 1023 هجري به کوشش خواجه پادشاه محمود تربتي حاكم تربت با مصالح سنگ و گچ و بسيار مستحكم بازسازی و بازسازي گردیدهاست.
پوشش زيرين سقف مزار و مسجد قطب الدین حیدر در فضاي داخلي مزين به تقوشي هندسي بسيار ممتاز دارااست به خط كوفي لا اله الا الله و محمد نبی الله و اسامي تعدادي از عرفا حكاكي گرديده میباشد.
در جانب باختري گنبد منزل آرامگاه، مسجدي با يك ايوان آجري بلند به پهنا 18 متر و يك قوس تيزهدار در میانه جای دارد.
بر روي جرزهاي پهن ايوان روي هم در پنج طبقه، پنج طاق نما ايجاد شدهاست.
در امتداد سکو مستطيل شكل كتيبه بالاي سردر، دو فریم مربع نيزبربالاي آخرين طاق نما جاسازي گردیدهاست.
در ايوان مزار و مسجد قطب الدین حیدر، كتيبهاي سنگي به خط « محمد يوسف الحسيني » وجود دارااست. براساس اين كتيبه، مسجد سابق الذکر در سال 1045 هـ.ق. و در طی سلطان عباس نخستین نيز تجدید بنا شدهاست.
در اين دسته، آبگینهمنزل زيبايي قراردارد كه به شدت لطمه ديده میباشد.
مزار و مسجد قطب الدین حیدر مشتمل بر آرامگاه تشریفات مشهد قطبالدین حیدر و ایوانی از مسجد جامع قدیم میباشد.
بقاع قطبالدین در بین محوطه تحت گنبد قرار گرفته و بارگاه چوبی آن دارنده تاریخ ۹۸۷ هجری قمری میباشد و در امتداد فضای ورودی آن نیز محرابی درنظرگرفته شده میباشد.
بنای جان دار در یکسری عصر تاریخی گزینه دقت قرار گرفته میباشد به گونه ای که مبنا آرامگاه به احتمال زیاد در عصر تیموری با گنبد دو قالب گسسته پایدار بر تاق نماهای شانزده گانه ساخت و ساز گردیده ست.
در عصر صفویه در سال ۱۰۲۳ هجری قمری به کارایی خواجه فرمان روا محمود تربتی نیز تغییراتی در معماری آن انجام یافته میباشد.
در ضلع غربی آرامگاه تراس مسجد جامع قدیم جلب لحاظ مینماید.
بنای مسجد جامع آجری میباشد و تاریخ بنای آن که بر سنگ سیاه و لوح مانندحک گردیده علامت دهنده سال ۱۰۴۵ هجری قمری میباشد و بانی ایجاد کرد مسجد نیز خواجه عبدالله فرزند درویش علی تربتی مذکور میباشد.
مشمول ايواني مرتفع, ورودي و محوطه زير گنبد میباشد اين مزار كه اصولا از بناهاي زمان تيموري میباشد با گنبد دو جداره استقرار بر طاق نماهاي شانزده گانه ايجاد گردیدهاست.
در عصر صفويه در طی پادشاه عباسي در سال 1023 هجري به کوشش خواجه پادشاه محمود تربتي حاكم تربت با مصالح سنگ و گچ و بسيار مستحكم بازسازی و بازسازي گردیدهاست.
پوشش زيرين سقف مزار و مسجد قطب الدین حیدر در فضاي داخلي مزين به تقوشي هندسي بسيار ممتاز دارااست به خط كوفي لا اله الا الله و محمد نبی الله و اسامي تعدادي از عرفا حكاكي گرديده میباشد.
در جانب باختري گنبد منزل آرامگاه، مسجدي با يك ايوان آجري بلند به پهنا 18 متر و يك قوس تيزهدار در میانه جای دارد.
بر روي جرزهاي پهن ايوان روي هم در پنج طبقه، پنج طاق نما ايجاد شدهاست.
در امتداد سکو مستطيل شكل كتيبه بالاي سردر، دو فریم مربع نيزبربالاي آخرين طاق نما جاسازي گردیدهاست.
در ايوان مزار و مسجد قطب الدین حیدر، كتيبهاي سنگي به خط « محمد يوسف الحسيني » وجود دارااست. براساس اين كتيبه، مسجد سابق الذکر در سال 1045 هـ.ق. و در طی سلطان عباس نخستین نيز تجدید بنا شدهاست.
در اين دسته، آبگینهمنزل زيبايي قراردارد كه به شدت لطمه ديده میباشد.
ویژگیهای یک مجموعه تشریفاتی حرفهای چیست؟