به گزارش وبسایت خبری و تحلیلی دیده بان ایران ؛ خبر نامه جمهوری اسلامی در ستون جهت اطلاع خود درباره ساخت اولین عبادتگاه یهودیان در امارات خبری را نقل کرده است. تشریفات مشهد
*رسانههای اماراتی خبر دادند کار ساخت اولین عبادتگاه رسمی یهودی دراین مرزو بوم سال آجل آغاز خواهد شد و در سه سال آجل به اتمام خواهد رسید. مسئولان ابوظبی بهمن پیشین بعد از سفر پاپ فرانسیس به امارات که اولی سفر او به حوزه شبه جزیره عرب بود، از تصمیم خود برای ساخت این مجتمع خبر دادند. هرچند شیوخ امارات کوشش میکنند این روضه خواننشین را به عنوان راس آشتی ادیان در فقیه معرفی کنند ولی برخی ناظران اقدام اخیر ابوظبی را در جهت خوشایند رژیم صهیونیستی می دانند. امارات ارتباط ها دیپلماتیک علنی با رژیم صهیونیستی ندارد البته فیسهای سیاسی این رژیم طی سالهای اخیر بارها در مناسبتهای مختلف به امارات مهاجرت کردهاند.
جمعای عبادت را به معنای نماز و روزه و این گونه کارها میدانند. با مراجعه به قصههای اهل بیت و استفاده از راهنمایی های آنها متوجه میشویم، عبادت فقط جاری ساختن دادن نماز و روزه نیست؛ زیرا عبادت به معنای بندگی خداوند است و بندگی معبود درحالتی که ایجاد میشود که بشر آنچه را که خداوند از او میخواهد، ایفا دهد. منظوری معبود این نیست که فقط به نماز و روزه بپردازیم.
حضرت امام حسن عسکری(ع) در این باره میفرمایند:
<عبادت، زیاد نماز خواندن و روزه به چنگ آوردن نیست. عبادت تامل بسیار در دستورهای خدا می باشد.>
عبادت جاری ساختن خواستههای خداوند است و از اینراه آدم می تواند به درجههای بهتر معنوی برسد؛ پس مداقه عبادت به زیادی آن ها نیست، بلکه به قیمت آنهاست و تاثیری که بر روی انسان میگذارند و در او تغییرو تحول تولید میکنند. جناب مفضل از اصحاب امام راستگو(ع) نقل کردهاست:
<در خدمت امام صادق(ع) بودم. از جاری ساختن کلام به فی مابین آمد. گفتم: چقدر اعمال من اندک است؟ درین هنگام امام راستگو(ع) فرمودند: ساکت باش و استغفار کن. آن گاه به من فرمودند: فعالیت اندکی که همراه پارسا باشد، از عمل بخش اعظمی که زهد در آن نباشد، بهتر هست.
گفتم: مگر میشود، شخصی ایفا زیاد را بدون تقوا ایفا دهد؟
حضرت فرمودند: آری مانند این که شخصی غذای خود را به سایر افراد بدهد و با همسایگانش به خوبی رفتارکند وسایل سفر آنهارا آماده کند؛ ولی هرگاه رویکرد حرامی برای او باز باشد در آن باطن گردد. این عملی است که در آن زهد و تقوا نیست و فرد دیگری این گونه کارهای زیاد را ندارد؛ البته آنگاه که خط مش حرامی برایش باز خواهد شد، در آن وارد نمیشود.
این گونه کار همدم با تقواست و این گونه بشر دارای صداقت در عبادت میباشد.
به گزارش وبسایت خبری و تحلیلی دیده بان ایران ؛ خبر نامه جمهوری اسلامی در ستون جهت اطلاع خود درباره ساخت اولین عبادتگاه یهودیان در امارات خبری را نقل کرده است. تشریفات مشهد
*رسانههای اماراتی خبر دادند کار ساخت اولین عبادتگاه رسمی یهودی دراین مرزو بوم سال آجل آغاز خواهد شد و در سه سال آجل به اتمام خواهد رسید. مسئولان ابوظبی بهمن پیشین بعد از سفر پاپ فرانسیس به امارات که اولی سفر او به حوزه شبه جزیره عرب بود، از تصمیم خود برای ساخت این مجتمع خبر دادند. هرچند شیوخ امارات کوشش میکنند این روضه خواننشین را به عنوان راس آشتی ادیان در فقیه معرفی کنند ولی برخی ناظران اقدام اخیر ابوظبی را در جهت خوشایند رژیم صهیونیستی می دانند. امارات ارتباط ها دیپلماتیک علنی با رژیم صهیونیستی ندارد البته فیسهای سیاسی این رژیم طی سالهای اخیر بارها در مناسبتهای مختلف به امارات مهاجرت کردهاند.
جمعای عبادت را به معنای نماز و روزه و این گونه کارها میدانند. با مراجعه به قصههای اهل بیت و استفاده از راهنمایی های آنها متوجه میشویم، عبادت فقط جاری ساختن دادن نماز و روزه نیست؛ زیرا عبادت به معنای بندگی خداوند است و بندگی معبود درحالتی که ایجاد میشود که بشر آنچه را که خداوند از او میخواهد، ایفا دهد. منظوری معبود این نیست که فقط به نماز و روزه بپردازیم.
حضرت امام حسن عسکری(ع) در این باره میفرمایند:
<عبادت، زیاد نماز خواندن و روزه به چنگ آوردن نیست. عبادت تامل بسیار در دستورهای خدا می باشد.>
عبادت جاری ساختن خواستههای خداوند است و از اینراه آدم می تواند به درجههای بهتر معنوی برسد؛ پس مداقه عبادت به زیادی آن ها نیست، بلکه به قیمت آنهاست و تاثیری که بر روی انسان میگذارند و در او تغییرو تحول تولید میکنند. جناب مفضل از اصحاب امام راستگو(ع) نقل کردهاست:
<در خدمت امام صادق(ع) بودم. از جاری ساختن کلام به فی مابین آمد. گفتم: چقدر اعمال من اندک است؟ درین هنگام امام راستگو(ع) فرمودند: ساکت باش و استغفار کن. آن گاه به من فرمودند: فعالیت اندکی که همراه پارسا باشد، از عمل بخش اعظمی که زهد در آن نباشد، بهتر هست.
گفتم: مگر میشود، شخصی ایفا زیاد را بدون تقوا ایفا دهد؟
حضرت فرمودند: آری مانند این که شخصی غذای خود را به سایر افراد بدهد و با همسایگانش به خوبی رفتارکند وسایل سفر آنهارا آماده کند؛ ولی هرگاه رویکرد حرامی برای او باز باشد در آن باطن گردد. این عملی است که در آن زهد و تقوا نیست و فرد دیگری این گونه کارهای زیاد را ندارد؛ البته آنگاه که خط مش حرامی برایش باز خواهد شد، در آن وارد نمیشود.
این گونه کار همدم با تقواست و این گونه بشر دارای صداقت در عبادت میباشد.
ویژگیهای یک مجموعه تشریفاتی حرفهای چیست؟